စာအုပ် Review
စိုင်းခမ်းမိုင်း
ဗြိတိသျှတွေခေတ်က အုပ်ချုပ်စရိတ် မကာမိဘူးဆိုပြီး ပစ်ထားခံခဲ့ရတဲ့ အထီးကျန် တောင်တန်းဒေသတွေဟာ လွတ်လပ်ရေးရပြီးချိန်မှာတော့ သွေးထွက်သံယို စစ်တလင်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပါတယ်။ တရုတ်ဖြူ တပ်တွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုနဲ့ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ရဲ့ ထိုးဖောက်မှုတွေကြားမှာ ဒီနယ်စပ်ဒေသဟာ နိုင်ငံတကာ စစ်အေးတိုက်ပွဲရဲ့ မြေစာပင်သက်သက် ဖြစ်ခဲ့ရတာကို စာအုပ်မှာ ဖတ်ရှုရပါမယ်။
အစိမ်းရောင်စစ်ဝတ်စုံကိုဝတ်၊ ခါးမှာ ပစ္စတိုနှစ်လက်ချိတ်ပြီး လက်နက်ကိုင် သက်တော်စောင့်တွေ ခြံရံသွားလာတတ်တဲ့ ဩဇာကြီးမားလှတဲ့ ကိုးကန့်စော်ဘွားရဲ့ညီမ အိုလစ်ယန် နဲ့ ယနေ့တိုင် နာမည်ကြီးဆဲဖြစ်တဲ့ လော်စစ်ဟန် တို့ရဲ့ အစောပိုင်းကာလ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အသေးစိတ် တွေ့ရမှာပါ။
ဗဟိုအစိုးရရဲ့ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရားတွေ လစ်ဟာသွားတဲ့အခါ ဒေသခံတွေဟာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေ မဖြစ်မနေ ဖွဲ့စည်းလာကြပါတယ်။
စားဝတ်နေရေး ကြမ်းတမ်းလွန်းတဲ့ တောင်ပေါ်ဒေသမှာ သူတို့ရပ်တည်နိုင်ဖို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော စီးပွားရေးထွက်ပေါက်ဖြစ်တဲ့ ဘိန်းစိုက်ပျိုးမှုအပေါ် လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုခဲ့ရပုံတွေကို အထောက်အထားတွေနဲ့ တင်ပြထားပါတယ်။
သမိုင်းဆိုတာ အတိတ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရာသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ လက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ နိုင်ငံရေး ပြဿနာတွေနဲ့ နယ်စပ်ဒေသက ရှုပ်ထွေးမှုတွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၇၀ ကတည်းက အမြစ်တွယ်နေခဲ့တဲ့ အကျိုးဆက်တွေပါပဲ။